• زمان : ۱۳۹۲/۱۱/۲۱،‏ ۲۳:۵۲
  • نمایش : ۹۰۹ دفعه
عسل Honey

مايع شيرين طلایی رنگ که به عنوان عسل شناخته شده ، يکی از محصولات معجزه آسای طبيعت است . عسل به عنوان شيرينی طبيعت ، شهد لذيذی است که توسط زنبور ها ساخته می شود . در طبيعت بيشتر از بیست هزار گونه زنبور وجود دارد ، اما فقط يک جفت از آن ها توانايی ساخت عسل را دارند .

زنبور ها اين خوراکی شيرين را از عصاره گل ها می سازند ، و برای ساختن نيم کيلو از آن سیصد زنبور بايد تمام طول زندگيشان را کار کنند . طبق تخمين ، دسته زنبورهای عسل بايد  عصاره حدودا دو ميليون گل برای ساخت نيم کيلو عسل را جمع‌ آوری کنند و به همين علت است که زنبورها هرگز نمی خوابند . هر کندو چهارصد پوند ( بيش از 181 کيلو گرم ) عسل در هر فصل توليد می کند . عسل غذایی قابل هضم است که زنبور ها آن را در کندو در ماه های طولانی زمستان ، هنگامی که گل ها و گياهان شکوفه و عصاره‌ ای ندارند ، نگه می دارند .

هر زنبور کارگر در طول زندگی خود به مقدار يک دوازدهم قاشق چای خوری عسل می سازد و تنها 2 قاشق سوپ خوری از آن می تواند انرژی کافی برای پرواز يک زنبور عسل به تمام جهان را فراهم کند .

از بيشتر از بیست هزار گونه از زنبور عسل های موجود در جهان ، دو هزار نوع آن متعلق به مکزيک است . زنبور عسل اصلی ( با هفت گونه شناخته شده‌ اش و در کل 44 زير شاخه‌اش ) ، در قرن 16 توسط فاتحان اسپانيا به دنيا معرفی شد . بوميان آمريکا به آن لقب " پرواز مردان سفيد " را دادند ، زيرا پرواز دسته جمعی آن ها برايشان يادآور مهاجران اروپايي بود . اما حتی قبل از اروپایی ها ، قوم مايا عسل را از آشيانه زنبور‌ های بدون نيش که بومی جنگل‌ های گرمسيری بودند گرفتند و از آن به عنوان پادزهر و همچنين ماده‌ ای شيرين ، در توليد شربت شيرين استفاده کردند . توليد عسل و استفاده از آن تاريخچه‌ ای بسيار طولانی دارد . دانشمندان بر اين باورند که تهيه عسل به خيلی پيش‌ ترها ، مثلا 15000 سال پيش ، همانطور که در حکاکی های غار در والنسيای اسپانيا اشاره شده است ، بر می گردد .

البته عسل هميشه به عنوان غذا مورد استفاده نبوده است . حتی طبيعت نامش هم بسيار قدرتمند و مقدس و برگرفته از کلمه‌ يهودی " افسونگر " است . در آيين يهود از عسل به عنوان ماده‌ ای حلال ياد شده ، حتی اگر توسط موجودی که حلال نيست ، يعنی حشرات پرواز کننده توليد شده باشد و خاخام‌ های تلمود به طور دقيق در اين مورد بحث کرده‌اند . براي فهم بيشتر ، بهتر است به خاطر بياوريم که در 3000 سال پيش در منطقه‌  باستاني بابل نگهداری از زنبور رايج بوده است . در تعليمات کتاب مقدس به زنبورهای وحشی که عسلی توليد نمی کردند ، اما عصاره خالص گياهان را به کندو هايشان می بردند و ذخيره می کردند اشاره شده است . امروزه همه می دانيم که زنبور های عسل به مدد آنزيم‌ های ترکيبی خاص توليد شده توسط بدنشان ، عسل تهيه می کنند . در اين روش ، ساخارين عصاره گياه از طريق چرخه استفراغ ( دفع مواد هضم نشده از دهان ) به عسل تبديل می شود .


تقريبا در همه کتب مقدس شرق و غرب ، عسل استعاره‌ ای از همه چيز‌ های خوب است . برای مثال کنعان ، سرزمينی است وعده داده شده بين دريای مديترانه و رودخانه اردن که در آن عسل و شير جريان دارد . در قرآن کريم آمده است که در بهشت رودهایی از شير و عسل روان است .

در ديگر فرهنگ ها مانند آيين يهود ، عسل نماد زندگی شيرين و کاميابی است ، همانطور که به عنوان نماد سال نوی يهودی ها " Rosh Hashanah " است . در افسانه سلتی ، رودخانه‌ ای از شراب عسل از وسط بهشت می گذرد و در آن جا زنبور ها پيام‌ آوران خداوند اند . اين شهد روان نقش مهمی در سنت سلتی به عنوان نماد جاودانگی ، الهامات و دانش و بينش هنرمندان داشته که در آيين‌ های مذهبی ، جشن‌ های مجلل و همين طور در زندگی روزمره متجلی است . شهد روان هديه‌ ای از خداوند و نوشيدنی مخصوص پادشاهان بوده و آميزه‌ ايست جادویی که زندگی پادشاهان را جاودان می ساخت و اگر شراب قرمز خونين که ملکه پريان هديه کرده را می نوشيدند مقام خدايی می يافتند .

اين ماده مغذی شيرين ، فوايد بسياری برای سلامتی دارد . عسل نه تنها يک خوراکی انرژی زاست بلکه سيستم ايمنی ما را تقويت کرده و به عنوان علاج بسياری از بيماری ها شناخته شده است . عسل ، درمانی موثر برای جراحات نای بود ، عليه باکتری ها ، ويروس ها و قارچ ها می جنگد و باعث خواب آرام در شب شده و دارای خاصيت ضد سرطان و تومور می باشد . شواهد آزمايشگاهی نشان می دهد عسل قند خون و حساسيت‌ های انسولينی را کنترل می کند .

در اسلام ، عسل مستقيما توسط حضرت محمد (ص) به عنوان داروی شفا دهنده توصيه شده است . اين ماده به عنوان يکی از پنج اکسير حيات در آيين مردم هند در نظر گرفته شده است . اما ، آيا می دانيد خود عسل ماده‌ ای جاودان است ؟ می توانيد آن را جایی گذاشته و هزاران سال بدون اين که فاسد شود نگهداری اش کنيد . برای اين که باور کنيد بايد بگوييم که عسلی که در مقبره توتان خامون بعد از دو هزار سال يافت شد ، هنوز خوردنی است . قديمی ترين عسل کشف‌ شده ، در کشور اور آسيایی گرجستان ، يافت شده که به 4700 تا 5500 سال پيش بر می گردد .

اما زنبور ها از 150 ميليون سال پيش عسل می ساخته اند .

متاسفانه ، دوره کنونی دوره سختی برای زنبور های عسل است . چند سال قبل در سال 2006 ، ناپديد شدن ناگهانی و عجيب و غريب زنبور های عسل برای اولين بار در ايالات متحده ثبت شد . از آن پس ، زنبور ها يکی پس از ديگری بدون هيچ نشانی ، به سرعت از سراسر جهان ناپديد شدند . اين پديده ترسناک و غير معمول ، ناپديدی يک باره زنبور های عسل نام گرفت ( Colony Collapse Disorder يا بصورت خلاصه CCD ) ، و نه تنها روی فرآورده‌‌ های عسل تاثير گذاشت ، بلکه محصولات کشاورزی جهان را که توسط زنبور ها گرده افشانی شده بود را هم به خطر انداخت . دليل واقعی اين مرض هنوز ناشناخته است اما مدارکي علمی در اروپا نشان‌ دهنده اين است که استفاده مدرن از مواد ضد آفت‌ روی عصب و سيستم اين زنبور ها تاثير گذاشته و موجب ناپديد شدن آن ها از روی زمين شده است . اگر اين مشکل سريعا حل نشود ممکن است محصولات غذایی ما با مشکل مواجه شود . 

پس اگر می خواهيد به حل اين موضوع کمک کنيد ، از غذاهایی که به شکل طبيعی رشد می کنند استفاده کنيد ( منظور ارگانيک بدون استفاده از سموم است ) تا دنيایی دوستانه با زنبور‌ های عسل داشته باشيد . همين‌ طور می توانيد باغچه طبيعی از گل ها و گياهان در حياط پشتي خانه‌ تان پرورش دهيد تا برای ديگر گونه‌ های حيوانی هم محيطی طبيعی و خوش بو فراهم کنيد .

در عطرسازی ، از نت عسل به خاطر حالت بلسانی و ملايمش ، به عنوان نتی گل دار ياد می شود . اين رايحه مانند طعم عسل به گونه‌ اش بستگي دارد : ممکن است به طور عمده جنگلی ، گل دار ، گياهی ، يا حتی رايحه تنباکو داشته باشد . اين نت به عنوان ترکيبی لذيذ معرفی شده است و از موم ترکيب شده با ترکيبات مولکولی ديگر که معمولا در عسل طبيعی يافت می شود ، به وجود آمده است . برای مثال ، ممکن است يک عطر ساز رايحه گل اقاقيای مشکی را برای گونه‌ های گل دار استفاده کند يا از عصاره درخت کاج برای دست يابی به نت عسل و شهد آن استفاده کند .

عصاره موم از شانه عسل زنبور های اروپایی Apis Mellifera به همراه اتانول و اتانول بخار شده به دست می آيد . در اين فرآيند ، عصاره موم ، برخی مولکول های خوش بو و مواد مومی را حفظ می کند . همين عسل به عنوان ماده‌ ای حلال برای توليد عصاره‌ ای که بسيار خوش بو بوده استفاده شده و معمولا در عطر سازی برای ارایه نت های طلایی کهربایی به کار می رود . نت‌ های عسل آرام‌ بخش بوده و به زيبایی ترکيبات را متعادل می سازد و به عنوان يک پس زمينه‌ گرم و غنی به ديگر نت‌ ها اضافه می شود . 

اگر در جستجوی نت های عسلی هستيد می توانيد آن را در شيرينی عطر Thierry Mugler Pure Havanne که بهترين گونه در عطريات خوش بو است ، بيابيد .