• زمان : ۱۳۹۲/۱۱/۲۱ ه‍.ش.،‏ ۲۳:۱۰
  • نمایش : ۵٬۲۲۶ دفعه
پرتغال خونی Blood Orange

پرتقال خونی یا پرتقال تو سرخ ، یکی از گونه‌ های پرتقال است که بخش گوشتی آن به رنگ خون است . این گونه معمولا از پرتقال‌ های معمولی کوچکتر است . قرمز بودن رنگ این پرتقال به دلیل وجود آنتوسیانین است که رنگدانه معمولی در گل‌ ها و میوه‌ ها است ، ولی در مرکبات نادر است . پوست این پرتقال معمولا سفت‌ تر از انواع دیگر است و بر روی پوست انواعی از این پرتقال رنگ تیره‌ای وجود دارد .

پرتقال های خونی گونه‌ هایی از پرتقال شیرین معمولی ، Citrus Sinsensis هستند . رنگشان از anthocyanins بنفش مایل به قرمز که رنگدانه‌ های محلول در آب هستند به دست می‌ آید . به علاوه پرتقال‌ های خونی حاوی anthocyanins متعددی می‌ باشند خصوصا گلوکزید Cyanidin3 . این ترکیب قرمز رنگ در بسیاری از میوه‌ های متداول وجود دارد ، از جمله پوست سیب ، کشمش‌ های قرمز ، گیلاس‌ ها و تمشک‌ ها . اخیرا دانشمندان کشف کرده‌ اند که تمامی پرتقال های شیرین یک ژن اصلی برای تولید anthocyanins دارند . اما این ژن‌ها ، فقط به پرتقال های خونی اثر می‌گذارند . 

استفاده از این سه نهال برای کشف پرتقال خونی بسیار متداول است :

Tarocco ، Sanguinello و Moro . نهال های دیگر مثل Maltese ، Khanpur ، Washington Sanguine ، Ruby Blood ، Red Valencia ، Burrisblood ، پرتقال خونی Vaccaro ، پرتقال خونی Entre Fine و غیره هم به همان اندازه برای به عمل آوردن پرتقال خونی استفاده می‌ شوند . Moro به عنوان رنگارنگ‌ ترین میوه مرکبات شناخته شده می‌شود . میوه‌ هایش گوشت قرمز عمیق و یک قشر شفاف متمایل به سرخ دارند . این میوه‌ ها طعمی قوی‌ تر ، متمایز و شیرین با ته مزه‌ای از تمشک دارند . رنگ Moro از یک نوع غنچه‌ی از نظر ژنتیکی تغییر یافته از نهال Sanguinello Moscato بدست می‌ آید . پرتقال های Moro گوشت قرمز و خونی عمیقی دارند که رنگ هایش از رنگ های نارنجی رگه‌ دار یاقوتی تا رنگ قرمز Vermilion و تا قرمز خونی روشن و تقریبا سیاه تغییر می‌ کند . 

نهال دیگری از پرتقال خونی ، Tarocco میوه‌ هایی با اندازه متوسط دارد و خوشمزه‌ ترین و شیرین‌ ترین نوع در بین تمامی گونه‌ هاست که به عنوان نیمه خونی شناخته می‌ شود ، چون گوشتش به اندازه‌ی Moro و گونه های دیگر دارای تجمع رنگدانه‌ های قرمز نیست ، پوستی نارنجی رنگ نازک با نشانه‌ های کمی از رنگ قرمز دارد . 
Tarocco بخاطر شیرینی و آبدار بودنش یکی از محبوب‌ ترین پرتقال های جهان است . 

Sanguinello هم یکی از گونه‌ های پرتقال های خونی است و پوستی متمایل به قرمز و گوشتی شیرین و لطیف دارد . این میوه دارای پوسته‌ ای متراکم ، زرد شفاف با سایه‌ ای قرمز رنگ است . گوشتش نارنجی رنگ است که چندین رگه خونی رنگ بر روی آن وجود دارد . بعضی بر این باورند که اصلیت پرتقال های خونی یا از چین گرفته شده یا از نواحی جنوبی مدیترانه ، که از قرن هجدهم در آنجا کشت می‌ شدند . در حال حاضر آن ها متداول‌ ترین گونه‌ پرتقال زراعی هستند که در ایتالیا رشد می‌ کنند . Anthocyanins ، که به این پرتقال رنگ متمایز خرمایی متمایل به قرمز را می‌ دهد ، تنها زمانی پرورش می‌ یابد که درجه حرارت در هنگام شب پایین باشد که در طول مدت پاییز و زمستان مدیترانه‌ ای بسیار ایده‌ آل است . 

رنگ‌دانه‌های anthocyanin گل ها و میوه‌ های بسیاری از گیاهان را به رنگ قرمز در می‌ آورند و کمک می کنند تا حشرات و دیگر حیوانات جذب این گیاهان شوند با این هدف که گرده‌ افشانی و پخش دانه‌ ها صورت بگیرد . در خانواده مرکبات ، anthocyanins گل ها و برگ های تازه لیمو ها ، Citrons و IchangPapedas ( اسم چینی ) را رنگ می‌ کند . اما از سوی دیگر نسبتا نادر است . خیلی عجیب است که هیچ anthocyanins بر درخت های پرتقال اثر نمی‌ کند جز در مورد میوه‌ های پرتقال خونی . anthocyanins طعم متمایزی مثل طعم توت یا طعم تمشک را به پرتقال خونی می‌ دهد . به طرز قابل توجهی Anthocyanins خالص ، تقریبا بی‌ مزه است . میوه‌ هایی که به وسیله anthocyanins رنگی می‌ شوند از جمله توت‌ فرنگی‌ ها ، زغال‌ آخته و قره‌ قروت از نظر طعم کاملا متفاوت هستند و پرتقال های خونی مطمئنا بوی تمشک نمی‌ دهند ، چون آن ها فاقدRaspberry Ketone هستند . اکثر پرتقال های خونی با توجه به گونه‌ شان ، گوشتی دارند که یا از لحاظ رنگ burgundy ( نوعی قرمز تیره ) میانی است و یا به میزان بسیار کمی رگه‌ های قرمز دارند .

در اواخر فصل ، در ماه های مارچ و آوریل ، گونه اصلی از پرتقال های خونی ، Moro ، که در ایالت متحده امریکا کاشته می‌ شود ، اغلب دارای گوشت درونی بنفش تیره رنگ است . تقریبا سیاه چرا که این میوه‌ها از anthocyanins مملو هستند و رنگدانه‌ ها به خاطر از دست دادن میزان اسید به خاطر پختگی زیاد ، از قرمز به بنفش تغییر رنگ پیدا می‌ کنند . این میوه‌ های تیره بزرگ معمولا میزان زیادی میزان اسید از دست می دهند که باعث می‌ شود بی‌ مزه شوند و رایحه کپک نامطبوعی را به وجود می‌ آورند . آب پرتقال خونی ممکن است تا حدی ترش باشد در صورتی که آب انواع دیگر پرتقال ها معمولا شیرین هستند . 

روغن پرتقال های خونی رایحه‌ ای گرم ، درخشان ، تندمزه ، (Balsamic ) کاجی ، شیرین و میوه‌ ای دارد . عصاره این روغن از طریق روش متراکم کردن ( Coldpressing )گرفته می‌ شود . پرتقال خونی یک نت درخشنده مرکبات به ترکیبات رایحه اضافه می‌ کند و به خوبی با اسطوخودوس ، کندر ، گل شمعدانی ، گریپ فروت ، ماندارین ( نارنگی کوچک ) ، عطر بهار نارنج ، رز ، لیمو ، Clary sage ( نوعی گیاه مدیترانه‌ ای با گل های بنفش و صورتی ) ، صمغ درخت مرملی ، روغن های اسپایسی مثل میخک و دارچین ترکیب می‌ شود . روغن پرتقال خونی خاصیت ضد افسردگی و ضد تشنج دارد و همچنین گفته می‌ شود این رایحه شادی‌ بخش و مهیج است .

    • ...
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی
مطالب مشابه